تاریک فام

تاریک فام. ( ص مرکب ) تیره رنگ. سیاهرنگ:
جدا گشت تیغ شهی از نیام
برون شد خوراز میغ تاریک فام.( گرشاسبنامه ).

( صفت ) تیره رنگ سیاه رنگ.

💡 تاریک فام روی زحل زان قبل بود کز خون رزم او به زحل بر شود بخار

💡 جدا گشت تیغ شهی از نیام برون شد خور از میغ تاریک فام

💡 بآن قدری که سیرت ناتمام است همان از دایره تاریک فام است