لغت نامه دهخدا
بیسری. [ ب َ س َ ری ی ] ( ع اِ ) یکی بیاسرة. گروهی در سند که ناخداها آنها را برای محاربه با دشمن نوکر دارند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بیاسرة شود.
بیسری. [ ب َ س َ ] ( اِخ ) امیری بود در مصر و به او منسوب است قصر عالی که در قاهره است. ( از منتهی الارب ).
