بی مدار

بی مدار. [ م َ ] ( ص مرکب ) ( از:بی + مدار ) که مدار و نظم نداشته باشد:
ای مادر فرزندخوار
ای بی قرار ای بی مدار.ناصرخسرو.و رجوع به مدار شود.

که مدار و نظم نداشته باشد

💡 بناگواری نزع و بناگزیری مرگ به بی مداری عمروبه بیوفایی یار

💡 مریز رنگ اقامت درین خراب آباد که خاک چون فلک بی مدار در گردست

💡 گر نکشی خویش را به عالم مستی مهلتی از دهر بی مدار نیابی

💡 بر همه عالم همی تابد به ‌تایید خدای آفتاب بی زوال و آسمان بی مدار

💡 بیا و قاسم، از ین ملکت جهان بگذر که دار ملک جهان بی مدار خواهد بود

💡 مدارا کن که عالم بی مدار است به ناسازان، جهان ناسازگار است