بی مجال

بی مجال. [ م َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + مجال ) بی فرصت. || بی طاقت و ناتوان. ( ناظم الاطباء ).

بی فرصت. یا بی طاقت و ناتوان.

💡 جوابش داد کین نیکو سؤالست بگویم این من اکنون بی مجال است

💡 گوشه‌ای خالی شد و او با عیال رفت آنجا جای تنگ و بی مجال

💡 عشق سرمست است در کوی مغان عقل مخمور است و مانده بی مجال