بی زن

بی زن. [ زَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + زن ) مرد مجرد. مرد که زن ندارد. عزب. عزیب. اعزب. مِعزابة. ( منتهی الارب ): عزوبة؛ بی زن و شوهر شدن. ( دهار ).، بیزن. [ زَ ] ( نف ) مخفف بیزنده: بادبیزن. ( یادداشت مؤلف ). ممکن است «بیزن » در کلمه بادبیزن ( در تداول عامه ) در اصل بادبزن ( از زدن ) باشد یعنی بادزننده که در لهجه عامیانه «بزن » مبدل به بیزن شده است. و رجوع به بادبزن شود.
بیزن. [ زَ ] ( اِخ ) بیژن. نام پهلوانی پسر گیو و خواهرزاده رستم. وی بر منیژه دخترافراسیاب عشق داشت. ( از غیاث ). رجوع به بیژن شود.

( صفت ) مردی که زن ندارد بی همسر.
بیژن ٠ نام پهلوانی پسر گیو و خواهر زاد. رستم. وی بر منیژه دختر افراسیاب عشق داشت.

💡 وی فیلمبردار فیلم‌هایی همچون دختر هلندی، سرزمین بی زن و سرنوشت بوده‌است.

💡 همه بی‌خان و مان و بی زن و جفت نه مقام نشست و معدن خفت

💡 از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به زن در ماه، سرزمین بی زن و پریمیر اشاره نمود.

💡 مکن راما که چون هشیار گردی ز گیتی بی زن و بی یار گردی

💡 پیر سرگردان شد و خون میگریست زانکه بی زن هیچ نتوانست زیست

💡 تو زن و جفت نداری تو خور و خفت نداری احد بی زن و جفتی ملک کامروایی