لغت نامه دهخدا
بی ریایی. ( حامص مرکب ) عمل و حالت بی ریا. صداقت. راستی. اخلاص. خلوص نیت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بی ریا و ریا شود.
بی ریایی. ( حامص مرکب ) عمل و حالت بی ریا. صداقت. راستی. اخلاص. خلوص نیت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بی ریا و ریا شود.
💡 بدین اخلاص و صدق و بی ریایی بدین پرهیز و زهد و پارسایی
💡 دو تا پشت کمانها راست زو تیر دعای بی ریایی بود تقدیر
💡 بی ریایی آن که پیش کبریا در تو نبود هیچ چیز الا خدا