لغت نامه دهخدا
بوفلان. [ ف ُ ] ( ع اِ مرکب ) فرزند شخصی مجهول. ناشناخته:
حبل ایزد حیدر است او را بگیر
وز فلان و بوفلان بگسل حبال.ناصرخسرو.
بوفلان
جمله سازی با بوفلان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آنجایگاه کانجمن سرکشان بود تو بوفلانی آن دگران ابنه و بنی
