بوالفضل
لغت نامه دهخدا
بوالفضل. [ بُل ْ ف َ ] ( اِخ ) رجوع به ابوالفضل شود.
فرهنگ عمید
صاحب فضل، دارای فضیلت.
فرهنگ فارسی
( صفت ) دارای فضل فاضل.
جمله سازی با بوالفضل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گرانمایه بوالفضل دستور اوی که اندر سخن بود گنجور اوی
💡 بر مبنای روایت شاهنامه، بوالفضل به فرمان ِنصر بن احمد، کلیله و دمنه را از زبان تازی به پارسی برگردان نمود و رودکی آن را به چکامه (شعر) پارسی درآورد.
💡 بشاهی در جهان تا هست آب و آتش و بادا امیر و سید و منصور بوالفضل علی بادا
💡 چو بوالفضل حسن در نزع افتاد یکی گفتش که ای شرع از تو آباد
💡 عقل گفتا حل این مشکل نیارد کرد کس هم مگر بوالفضل راد از فضل بیپایان کند
💡 در متون تاریخی قدیمی، نام بوالفضل به عنوان یکی از شخصیتهای برجسته و تاثیرگذار در دوران خلافت عباسی مکرراً ذکر شده است.
💡 پژوهشگران علوم انسانی با بررسی دقیق زندگی بوالفضل، توانستند ابعاد تازهای از ساختارهای اجتماعی آن عصر بسیار پرجنبوجوش را کشف کنند.
💡 ذکر نام بوالفضل در کتابهای کلاسیک باعث میشود که دانشجویان تاریخ با دقت بیشتری به جزئیات حکمرانی در آن دوران توجه کنند.