بلا گرفته
لغت نامه دهخدا
بلاگرفته. [ ب َ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) مبتلی. گرفتار. ( فرهنگ فارسی معین ). || خطابی نفرین آمیز کسی را.
فرهنگ فارسی
( صفت ) مبتلا گرفتار.
جمله سازی با بلا گرفته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تو از دعا سپری ساختی که تیغ بلا گرفته زنگ قراب آمد و شکسته فسان
💡 مردم معتقدند که او به دلیل کارهای گذشتهاش بلا گرفته و حالا باید تمام تلاش خود را برای جبران اشتباهاتش به کار بگیرد تا آرامش پیدا کند.
💡 برخی از همسایهها میگویند که این خانواده بلا گرفته است و باید با انجام کارهای نیک و صدقه دادن، این شرایط سخت را از سر خود دور کنند.
💡 او احساس میکرد که از هر سو بلا گرفته و هیچ راهی برای فرار از این مشکلات مالی و خانوادگی که بر سر آورده شد، نمیدید.