بساحتهم

«بِسَاحَتِهِم» واژه‌ای عربی به معنای «در صحن خانه‌ها و فضای زندگی آنان» یا «در محدوده و ناحیه آنان» است و از سه بخش «بِ» به معنای «در»، «ساحة» به معنای «صحن، میدان یا فضای گسترده» و «هم» به معنای «آنان» تشکیل شده است. واژه «ساحت» در لغت به معنای فضای باز میان خانه‌ها، حیاط وسیع یا ناحیه‌ای گسترده است و گاهی به هر مکان وسیع و محل زندگی یک قوم نیز اطلاق می‌شود. این واژه در قرآن کریم و در آیه «أَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُونَ * فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِینَ» آمده است. معنای آیه این است که اگر عذاب الهی در صحن خانه‌ها و محل زندگی آنان فرود آید، آن روز صبح بسیار سخت و ناگوار برای کسانی خواهد بود که پیش‌تر هشدار داده شده بودند. مفسران معتقدند که تعبیر «بِسَاحَتِهِم» برای آن است که نزول عذاب را در متن زندگی و محل آرامش مردم مجسم کند و نشان دهد که چگونه آسایش و امنیت آنان به ترس و اضطراب تبدیل می‌شود. بنابراین، این واژه تنها به یک مکان جغرافیایی اشاره ندارد، بلکه بیانگر محیط زندگی، کانون آرامش و فضای اجتماعی انسان‌ها نیز هست. کاربرد آن در قرآن، تصویری زنده و تأثیرگذار از فراگیر بودن عذاب و تغییر ناگهانی شرایط زندگی ارائه می‌دهد. به طور کلی، «بِسَاحَتِهِم» به معنای «در صحن خانه‌ها، ناحیه یا محیط زندگی آنان» است و در قرآن برای نشان دادن نزول عذاب الهی در قلب زندگی مردم به کار رفته است.