لغت نامه دهخدا
بذا. [ ب َ ] ( از ع، اِ ) کلام بیهوده و قبیح. ( یادداشت مؤلف ). بذاء. رجوع به بذاء شود.
بذا
فرهنگ فارسی
کم بیهوده و قبیح بذائ.
جمله سازی با بذا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تنقل من صاحب الی رحم اذا مضی عالم بذا طبق
