لغت نامه دهخدا
بام شکسته. [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ] ( ص مرکب ) که بام درهم فروریخته دارد. که بام نادرست و خراب دارد. بام فروریخته. شکسته بام. خراب. ویران:
یارب کی بینم آسیای فلک را
آب زده، سنگ سوده، بام شکسته.خاقانی.|| ( بااضافه ) بام ویران و درهم فروریخته.
