خانه ٔ چشم

خانه چشم. [ ن َ / ن ِ ی ِ چ َ / چ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چشم خانه. حدقه چشم. لخج. ( منتهی الارب ):
کی دگر از خانه چشمم قدم بیرون نهی
ز استانت بردم آنجا خاک دامنگیر را.کلیم ( از آنندراج ).پیام دیده ام ای اشک تر بخواب رسان
بیا و خانه چشم مرا به آب رسان.معصوم کاشی ( از بهار عجم ).