باشیده

لغت نامه دهخدا

باشیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف ) بوده. || مقیم. سکونت کرده. متوقف. منزل گزیده: مردی بود از عرب ببخارا باشیده، و مردی مبارز بود و مذهب شیعه داشتی. ( تاریخ بخارای نرشخی ص 73 ).

فرهنگ فارسی

بوده سکونت کرده

جمله سازی با باشیده

💡 چون نباشم در وصالت ای ز بینایان نهان در بهشت و حور و دولت تا ابد باشیده گیر