باد مسیح

باد مسیح. [ دِ م َ ] ( اِخ ) بادمسیحا. کنایه از نفس عیسی علیه السلام است که مرده رازنده میکرد. ( برهان ). کنایه از دم مسیح که اموات راحیات می بخشید. ( غیاث ). کنایه از نفس عیسی علیه السلام است و آن معجزه ای بود که مرده را زنده میکرد. ( هفت قلزم ). بمعنی باد عیسی. واله هروی گوید:
چه آب خضر و چه باد مسیح هردو یکی است
رواست مرگ اگر درد انتظار اینست.( از آنندراج ).باد عیسی. دم عیسی. ( ناظم الاطباء: باد ). رجوع به باد عیسی و باد مسیحا و بادشود:
باد مسیح از نفس دل دمید
آب حیات از دهن گل چکید.نظامی.نکته بادی بزبان فصیح
زنده دلم کرد چو باد مسیح.نظامی.رجوع به باد مسیحا شود.

۱ - ( اسم ) نفس حضرت عیسی ( پیغمبر مسیحیان ) که مرده را زنده میکرد دم عیسی. ۲ - مداوای اطبای عالیقدر که در تشخیص و معالج. بیماران حسن شهرت یافته اند.

💡 نه مسیحست ولیکن نفسش باد مسیح نه کلیمست ولیکن قلمش چوب کلیم

💡 ای نسیم باغ عیش‌آباد، ای باد مسیح بسکه هستی روح پرور، بسکه هستی جانفزا

💡 باغ ترا روح امین عندلیب باد مسیح از چمنت برده طیب

💡 خسرو که زنده نیست، نصیحت چه می کنند؟ باد مسیح بر سگ مرده چه می دمند؟

💡 ریزنده کرد جنبش باد مسیح دم برگ گل از درخت چو موسی به چوب هش