باد مسیحا

لغت نامه دهخدا

باد مسیحا. [ دِ م َ ] ( اِخ ) و باد مسیح. کنایه از نفس عیسی علیه السلام است که مرده را زنده میکرد. ( برهان ). معجزه حضرت عیسی علیه السلام. ( شرفنامه منیری ). کنایه از نفس یعنی معجزه عیسی علیه السلام است که مرده را زنده میکرد و باد مسیح هم بدین معنی آمده. ( هفت قلزم ). دم مسیحا. نفخه مسیح. دم عیسی:
شبی باد مسیحا در دماغش
نه آن بادی که بنشاند چراغش.نظامی.رجوع به باد و باد عیسی و باد مسیح و شعوری ج 1 ورق 150 شود.

فرهنگ فارسی

۱ - ( اسم ) نفس حضرت عیسی ( پیغمبر مسیحیان ) که مرده را زنده میکرد دم عیسی. ۲ - مداوای اطبای عالیقدر که در تشخیص و معالج. بیماران حسن شهرت یافته اند.

جمله سازی با باد مسیحا

💡 آن آتشین صلیب در آن خانهٔ مسیح بر خاک مرده باد مسیحا برافکند

💡 مگر باد را بند سازد سلیمان که باد مسیحا به زندان نماید

💡 ز قیصر تو را مزد بسیار باد مسیحا روان تو را یار باد

💡 بدو دم جان ز من رفته بمن باز آورد تا در آب خضرش باد مسیحا دیدم

💡 ای جمالت آب ما را نار حمرا ساخته خاک ما را برده و باد مسیحا ساخته

💡 بلبل داود لحن تا ز چمن شد بدر شکل زره کرد از آب باد مسیحا اثر

میلف یعنی چه؟
میلف یعنی چه؟
رویداد یعنی چه؟
رویداد یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز