الثرى

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ثری (۱ بار)
«ثَری» از مادّه «ثَرْی» در اصل به معنای «خاک مرطوب» است و از آنجا که تنها قشر روی زمین بر اثر تابش آفتاب و وزش باد، می خشکد ولی طبقه زیرین غالباً مرطوب است به این طبقه، «ثری» گفته می شود و به این ترتیب، «مَا تَحْتَ الثَّری» به معنای اعماق زمین و جوف آن است که همه آنها مملوک مالک الملوک و خالق عالم هستی است.
خاک. ارباب لغت آن را خاک‏تر معنی کرده‏اند در مجمع و اقرب الموارد، خاک مرطوب گفته‏اند و غیر آن معنی نیز آمده است ولی از نهج البلاغه روشن می‏شودکه معنی آن مطلق خاک است برای خداست آنچه در اسمان و زمین و آنچه در میان آن دو و آمچه در نزدیک خاک است. در نهج البلاغه آمده «وَ یَطُولُ فِی الثَّری حُلُولُها» خطبه 223 «وَدُفْنِتَ تَحْتَ الثَّری» نامه 41 «وَاَکَلَتْهُمُ الْجَنادِلُ وَالثَّری» خطبه 224. پیداست که مراد از آنها مطلق خاک است. «ثری فقط یک دفعه در قرآن آمده است.

💡 ما انزلنا عليك القرآن لتشقى (2) الا تذكره لمن يخشى (3) تنزيلا ممن خلق الارض والسموات العلى (4) الرحمن على العرش ‍ استوى (5) له ما فى السموات و ما فى الارضو ما بينهما و ما تحت الثرى (6) و ان تجهربالقول فانه يعلم السر واخفى (7) اللّه لا اله الا هو له الاسماء الحسنى (8).

💡 و نيز مانند آية الكرسى على التنزيل كه رواياتى در باره اش رسيده و در بعضى ازآنها چنين آمده: (الله لا اله الا هو الحى القيوم لا تاخذه سنة و لا نوم له ما فى السمواتو ما فى الارض ( و ما بينهما و ما تحت الثرى عالم الغيب و الشهادة فلا يظهر على غيبهاحدا) من ذا الذى يشفع عنده... و هو العلى العظيم ( و الحمد لله رب العالمين )). و دربعضى ديگر جمله (الحمد لله رب العالمين ) را در آخر آيه سوم بعد از جمله (هم فيهاخالدون ) آورده.