ابانه

ابانه. [ اِ ن َ ] ( ع مص ) رجوع به ابانت شود.
ابانه. [ ] ( اِخ ) صاحب قاموس کتاب مقدس حدس میزند که رود بردی باشد و یونانیان آنرا کریسوراوس مینامیده اند و در نزدیکی دمشق واقع است و منبعش طرف مشرق، کوهی است در بیست وچهارمیلی این شهر.

۱ - ( مصدر ) پیدا کردن روشن کردن هویدا کردن روشن کردن هویدا کردن. ۲ - ( مصدر ) پیدا شدن آشکار شدن هویدا شدن. ۳ - ( اسم ) پیدایی ظهور روشنی
صاحب قاموس کتاب مقدس حدس میزند که رود بردی باشد

اسم: آبانه (دختر) (فارسی)
معنی: منسوب به آبان

اِبانه
(یا: الابانۀ عن احکام فروع الدّیانۀ) تألیف عبدالرحمان فورانی، کتابی به عربی، در فقه شافعی. اثری مشهور در فقه شافعی که مؤلف به اعتبار آن به صاحب الابانه نیز معروف شده است. از ویژگی های کتاب، وجود احادیث و نقل هایی است که در دیگر منابع شافعی وجود ندارد. چون تألیف ابانه ناتمام ماند، شاگردش متولی نیشابوری بر آن تتمه نوشت، که او نیز تا کتاب الحدود پیش تر نرفت. پس از آن منتجب الدین عجلی تتمّةالتتمه را نوشت. تتمه هایی دیگر نیز بر تتمۀ متولی نوشته شد. شروح متعدد دارد، مانند العده اثر ابوعبدالله طبری. در فقه شافعی کتابی دیگر به همین نام و با همین موضوع از شیخ محمد کازرونی در دست است که به شهرت کتاب فورانی نیست. نسخه ای خطی از الابانة فورانی در دارالکتب مصر نگهداری می شود.

💡 قاضی نورالله شوشتری در مجالس المومنین، به نقل از کتاب ابانه (که مؤلف آن ابوجعفر محمد بن یعقوب قرشی هوسَمی یکی از علمای زیدی است) می‌نویسد: «مسطور است که از کنار رود سفیدرود تا آنجا که از توابع تنکابن است تا جرجان، طبرستان خوانند و از آنطرف سفیدرود تا فومن جیلان گویند.»

💡 بن یوسف بن خدا در سال ۱۹۲۰ در برواقیه، استان مدیه متولد شد. فرزند یک قاضی، در مدرسه محلی و مدرسه فرانسوی تحصیل کرد. او بعداً در البلیده به دبیرستان ابن روچد رفت و در آنجا با ملی‌گرایان پیشگام الجزایری مانند محمد لمین دباغین، سعد دهلاب، ابانه رامدان، علی بومنجل و محمد یزید آشنا شد. همان‌جایی که مدیر کالج مکرر می‌گفت؛ شما همان چاقوهایی هستید که ما علیه فرانسه تیز می‌کنیم!