ابوالمحامد

ابوالمحامد. [ اَ بُل ْ م َ م ِ ] ( اِخ ) احمدبن محمودبن ابی بکر صابونی. رجوع به احمد... شود.
ابوالمحامد. [ اَ بُل ْ م َ م ِ ] ( اِخ ) سیدالعلماء. رجوع به محمدبن مسعودبن الزکی شود.
ابوالمحامد. [ اَ بُل ْ م َ م ِ ] ( اِخ ) صائغ الهروی. رجوع به محمودبن عمر الجوهری... شود.
ابوالمحامد. [ اَ بُل ْ م َ م ِ ]( اِخ ) محمدبن عمر برنابازی. رجوع به محمد... شود.
ابوالمحامد. [اَ بُل ْ م َ م ِ ] ( اِخ ) محمدبن مسعودبن محمدبن الزکی غزنوی. ملقب به سیدالعلماء. رجوع به محمد... شود.
ابوالمحامد. [ اَ بُل ْ م َ م ِ ] ( اِخ ) محمودبن احمدبن مسعود قونوی. رجوع به محمود... شود.
ابوالمحامد. [ اَ بُل ْ م َ م ِ ] ( اِخ ) محمودبن عمر الجوهری الصائغ الهروی. رجوع به محمود... شود.
ابوالمحامد. [ اَ بُل ْ م َ م ِ ] ( اِخ ) محمودبن محمدبن داود بخاری مولوی. رجوع به محمود... شود.

💡 ۵. ابوالمحامد جلال‌الدین محمد (د ۶۰۲ق/۱۲۰۶م). فرزندزاده بنجیر ثانی، از مشایخ طریقت. افزون بر عرفان و حکمت، خطی به‌غایت خوش داشت و در هندسه و ریاضیّات متبحّر بود. تقسیم آب قناتهای حومه شیراز را که به قانون «تخته واره» موسوم بوده‌است، از ابتکارهای او دانسته‌اند. چندین کتاب در علوم گوناگون به وی نسبت داده‌اند: منهاج‌العابدین‌فی‌بیان‌الدین، در اصول و فروع دین؛ الافراح‌فی‌باب‌الالواح، ظاهراً در باب قانون تخته واره؛ مرصادالمنجّمین؛ حدیقةالمهندسین؛ اسرارالمتألّهین؛ الرسالةالعجیبةفی‌العلوم‌الغریبة، ابوالحامد در ۶۰۲ق/۱۲۰۶م یعنی یک سال پس از مرگ فرزندش که در کربلا اتفاق افتاده بود، معتکف بارگاه حسینی شد و همان‌جا درگذشت

💡 وی در هند به خدمت امیران تُغلُقیه، به ویژه سلطان ابوالمحامد محمدشاه بن تغلق درآمد و از جانب او به فخرالزّمان ملقب شد.