ابراهیم بن محمد بیهقی

[ویکی فقه] بِیْهَقی، ابراهیم بن محمد (د سدۀ ۳یا ابتدای سدۀ ۴ق/۹یا۱۰م)، ادیب ایرانی عربی نویس بود.
از نامش حدس می زنیم که از بیهق برخاسته است. از احوال او مطلقاً هیچ کس سخن نگفته، و تنها کتابی که می تواند خبری از او به دست دهد، همانا تنها تالیفی است (المحاسن و المساوی) که از او برجای مانده است. فریدریش شوالی و به ژریس
Gériès، I، ج۱، ص۷۱، Un Genre littéraire arabe: al-Mahâsin wa-l-Masâwî، Paris، ۱۹۷۷.
از فصل های نخستین کتاب، مذهب مؤلف نیز آشکار می گردد.
Gériès، I، ج۱، ص۷۴، Un Genre littéraire arabe: al-Mahâsin wa-l-Masâwî، Paris، ۱۹۷۷.
آنچه نام بیهقی را ماندگار ساخته، البته کتاب المحاسن و المساوی اوست که در زمینۀ نوع ادبی «زشت و زیبا» یا «شایسته و نشایست» نخستین تالیف به شمار می آید.
اختلاف در مؤلف المحاسن
...

💡 جمله اطلاعاتی که از این گروه در دست است از کتابهای تاریخی و متون ادب عربی نظیر نوشته‌های جاحظ به‌ویژه کتاب البخلاء، المحاسن والمساوی ابراهیم بن محمد بیهقی، محاضرات الادباء راغب اصفهانی، مقامات بدیع‌الزمان همدانی و مقامات حریری و خیال الظل ابن دانیال به دست آمده است.