باروزه

باروزه. [ زَ / زِ ] ( اِ ) خوراک و قوت هرروزه باشد و ضروری. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مخفف بادروزه. قوت لایموت. ( فرهنگ نظام ). نان روزانه. ( دِمزن ). || مایحتاج هر روزه را نیز گویند از جامه و زیرجامه و امثال آن. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).جامه هرروزه. ( دِمزن ). مایحتاج هرروزه از خوراک و جامه و غیرهما. ( فرهنگ نظام ). رجوع به بادروزه و شعوری ج 1 ورق 191 شود. || نفقه روزانه. ( شعوری ج 1 ورق 191 ). || جامه کهنه را نیز گفته اند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( دِمزن ) ( ناظم الاطباء ).

= بادروزه

( اسم ) بادروزه
خوراک و قوت هر روزه

💡 و چون روزه وقتى متصف به اين صفت مى شود، يعنى وقتى شكر نعمت هاى خدا مى شودكهمشتمل بر حقيقت معناى روزه باشد، يعنى از روى اخلاص انجام شود، وروزه دار ازآلودگيهاى طبيعت پاك باشد، و از بزرگترين مشتهياءت نفسچشم بپوشد، لذادنبال آيه نفرمود: (وليتشكروا الله )، چون شكر تنها باروزه واقعى محقق مى شود،بلكه در مقابل فرمود: (و لتكبروا اللّه على ماهديكم ) براى اينكه تكبير وبزرگداشت خدا با صورت روزه هم انجام مىشود، چه اينكه اين صورت، حقيقت هم داشتهباشد و يا نداشته باشد، وبهمين جهت مساءله شكر را با كلمه(لعل اميد است )، از تكبير جداكرد، و فرمود، (و لتكبروا اللّه على ما هديكم، ولعلكم تشكرون ) همانطور كهدر اول آيات، در باره روزه فرمود: (لعلكم تتقون ).