باده پیمودن

💡 تا به بزمی که به یک وقت در آنجا دیدم باده پیمودن امروز و به خون خفتن دوش

💡 کنون از باده پیمودن نخواهم یک دم آسودن که نتوان جز چنین بودن درین سودا که من هستم

💡 سری پرُ داشتم وقتی ز چه از باده پیمودن تهی شد این زمان مغزم ز چه از باد پیمایی

💡 تا لبِ خاک ار نخواهی باده پیمودن دمی چون نزاری کف نداری خالی از پیمانه‌ای

💡 در متون کهن ادبی، باده پیمودن به معنای نوشیدن شراب، اغلب با مفاهیمی چون لذت‌جویی از زندگی و فراموشی غم‌های روزگار درآمیخته است.

💡 او که در میان دوستان خود به باده پیمودن و خواندن اشعار عاشقانه شهرت داشت، همیشه مرکز توجه و شادی در مهمانی‌ها بود.

💡 داستان‌های قدیمی حکایت از مردانی می‌کند که برای باده پیمودن و جستجوی حقیقت، مسیرهای بسیار طولانی و پر از سختی را در دل جنگل‌ها طی می‌کردند.