لغت نامه دهخدا
باد فرودین. [ دِ ف ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) باد دبور و به معنی باد جنوب است و باد برین به معنی باد شمال چه قطب شمالی بلند است و جنوبی فرود و باد جنوب و دبور مضرّ است و باد صبا و باد شمال نافع و شعر فخری که بعضی سند خلاف این معنی کرده اند خطاست و به همین معنی انسب است که گفته است:
بیاد خلق شه در باغ و بستان
دم عیسی بود باد فرودین.
و این که صاحب برهان نوشته باد فروردین به معنی باد مغرب باشد که آنرا به عربی باد دبور خوانند خطاست باد فرودین را فروردین نوشته. ( آنندراج ):
گیتیت چنین آمد گردنده بدینسان
هم باد برین آمد و هم باد فرودین.رودکی.خلقانْش کرده جامه زنگاری
این تند و تیز باد فرودینا.
دقیقی ( از لغت فرس اسدی چ اقبال ص 365 ).
بیاد خلق شه در باغ بستان
دم عیسی بود باد فرودین.شمس فخری ( ازجهانگیری ) ( از آنندراج ).رجوع به باد برین شود.