باد خوش

💡 بدانم من چو باشد باد خوش بوی که شاد و تندرستست آن پری روی

💡 چو آب صافی ز ابر و چو باد خوش ز یمن چو درناب ز بحر و چو زر پاک ز کان

💡 در گوش من باد خوش مژده‌ای داد زان سرو آزاد قم فاسقنیها

💡 ای باد خوش که از چمن عشق می‌رسی بر من گذر که بوی گلستانم آرزوست

💡 می‌رود از باد خوش‌تر ابلق لیل و نهار روز و شب یک گردش چشم سیاهی بیش نیست

💡 هنگام غروب آفتاب، نسیم ملایم و باد خوشی از سمت کوه‌ها می‌وزید که باعث می‌شد همه مردم برای پیاده‌روی به پارک‌های شهر بروند.

💡 عطر گل‌های یاس در میان باد خوشی که از باغ می‌وزید، چنان دلنشین بود که هر کسی را به آرامش و سکوت مطلق دعوت می‌کرد.

💡 او در آن شب آرام، زیر سایه درختان که باد خوشی در میان برگ‌ها می‌پیچید، به خاطرات گذشته خود فکر می‌کرد و لبخند می‌زد.