الحاقه

( الحاقة ) الحاقة. [ اَ حاق ْ ق َ ] ( اِخ ) سوره شصت و نهمین از قرآن. مکی است و پنجاه ودو آیت دارد و پس از قلم و پیش از معارج است. رجوع به حاقَّة شود.

سوره شصت و نهمین از قر آن

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
حقق (۲۸۷ بار)

💡 اين وجه نيز درست به نظر نمى رسد، براى اينكه آياتى كه راجع به اصحابشمال سخن مى گويد: - مانند آيات سوره واقعه و الحاقه و تا حدودى سوره اسراء -اين خصيصه را مختص به كفار دانسته، و از مجموع آياتى كه در اين باب هست استفاده مىشود كسانى كه نامه اعمالشان به دست چپشان داده مى شود، همانهايند كه نامه هايشان ازپشت سر داده مى شود، پس اين وجه هم اشكال را برطرف نمى كند.

💡 و بالاخره نمى توان اتفاق مفسرين را بر اينكه اين سوره در مكهنازل شده ملاك قرار داد، علاوه بر اين چنين اتفاقى هم در كار نيست، بلكه بين آناناختلافى روشن است. و نيز نبايد به گفته ابن عباس اعتنا كرد كه گفته: اين سوره بعداز سوره الحاقه نازل شده.