اعوذ

( فعل متکلم وحده از مضارع از مصدر عوذ و عیاذ ) پناه میبرم (اشاره به:عوذ بالله من الشیطان الرجیم: آن پناهم من که مخلصهات بوذ تو اعوذ آری و من خود آن اعوذ. ( مثنوی ) یا اعوذ بالله. پناه میبرم به خدا. یا اعوذ بالله من الشیطان الرجیم. پناه میبرم بخدا از شیطان رانده ( هنگام شروع بخواندن کلام الله و ابتدا بکاری بر زبان رانند ). یا اعونذ و الحمدلله. پناه میبرم ( بخدا ) و سپاس مرخدا یراست: اعوذ والحمد الله می خواندم چنانکه کسی پیش خداوندگار خود نشسته باشد....

[ویکی الکتاب] معنی أَعُوذُ: پناه می برم
معنی مَعَاذَ ﭐللَّهِ: پناه میبرم به خدا (معاذ مفعول مطلق اعوذ بالله و به جای فعل نشسته است )
ریشه کلمه:
عوذ (۱۷ بار)
پناه بردن. التجاء. «عاذَبِهِ:لَجَأَ وَاعْتَصَمَ».. گفت پناه می‏برم به خدا از اینکه از جاهلان باشم. اعاذه: در پناه قرار دادن. من او و ذریّه‏اش را به تو می‏سپارم. استعاذه: پناه بردن و اعتصام.. به خدا از شیطان رجیم پناه بر. معاذ: مصدر میمی است. نصب آن برای مفعول مطلق است «اَعُوذُ بِااللَّهِ مَعاذاً» یعنی: پناه بر خدا از این کار که تو مرا میخوانی او مربّی من است (بنابر آنکه ضمیر «انه» به عزیز مصر راجع باشد).

💡 ترک هم گوید اعوذ از سگ که من هم ز سگ در مانده‌ام اندر وطن

💡 و در نظاره صفات گفته: اعوذ برضاک من سخطک، و در نظاره ذات گفته: اعوذ بک منک.

💡 این اعوذ آنست کای ترک خطا بانگ بر زن بر سگت ره بر گشا

💡 و کان صلّی اللَّه علیه و آله و سلم یقول «اللهم انی اعوذ بوجهک الکریم و اسمک العظیم من الکفر و الفقر.»

💡 پس اعوذ از بهر چه باشد چو سگ گشته باشد از ترفع تیزتگ

💡 یا عذابی فرستد از زیر پایهای شما، چون خسف قارون و غرق فرعون. رسول خدا (ص) گفت: اعوذ بوجهک.