لغت نامه دهخدا
اذانی. [ اُ نی ی ] ( ع ص ) مرد کلان گوش و پهن گوش. شخص بزرگ گوش. ( مؤید الفضلاء ).
اذانی. [ اُ نی ی ] ( ع ص ) مرد کلان گوش و پهن گوش. شخص بزرگ گوش. ( مؤید الفضلاء ).
مرد کلان گوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در اردیبهشت ۱۳۹۸ اذانی با صدای حسامالدین سراج در فضای مجازی منتشر شد. صدا و سیما از پخش این اذان ممانعت به عمل آورد.
💡 پس از دماوندی حدود ۱۵ سال بعد، تاج اصفهانی خواننده مکتب اصفهان، اذانی را در بیات ترک خواند.
💡 حسین صبحدل از مؤذنانی بوده است که تسلط کافی بر زوایای موسیقی ایرانی داشت و همین ویژگی باعث پیدایش اذان مشهور او در مایه بیات ترک شد. صبحدل همچنین اذانی هم در ماهور دارد و بسیاری از صاحب نظران، اذان صبحدل و مؤذنزاده را هم پهلو و در ردیف هم میدانند که سخت است اذان یکی را نسبت بر دیگری برتر دانست.