بار شرم
لغت نامه دهخدا
بار شرم. [ رِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خایه. بیضه:
بجائی شد و خایه ببرید پست
برو داغ بنهاد و او را ببست
بخایه نمک بر پراکند زود
بحقه درآکند بر سان دود
هم اندر زمان حقه را مهر کرد
بیامد خروشان و رخساره زرد
بدو شاه گفت اندرین حقه چیست ؟
نهاده برین بند بر، مهر کیست ؟
بدو گفت آن خون گرم من است
بریده ز بن بار شرم من است
سپردی مرا دختر اردوان
که تا بازخواهی تن بی روان
نکشتم که فرزند بد در نهان
بترسیدم از کردگار جهان
نجستم بفرمانت آزرم خویش
بریدم هم اندر زمان شرم خویش
بدان تا کسی بد نگوید مرا
ز دریای تهمت بشوید مرا.فردوسی.
جمله سازی با بار شرم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 روز بار ای تن ار تو خواهی بار شرم دار از حرام دست بدار
💡 من صد هزار خرقه ز سودا بدوختم کان جمله را بسوخت به یک بار شرم تو
💡 او پس از افشای حقیقت تلخ، با احساس گناه عمیقی در میان مردم قدم میزد و سنگینترین بار شرم را بر دوش خود حس میکرد.
💡 هیچکس نمیتواند بار شرم ناشی از خیانت به اعتماد دوستان و نزدیکان خود را به راحتی از روی قلب و روان خود در زندگی پاک کند.
💡 شخصیت داستان در طول روایت، با تحمل بار شرم ناشی از اشتباهات بزرگ گذشته، تلاش میکند تا راهی برای جبران و بازگشت به مسیر درست زندگی بیابد.