باد نوروزی

باد نوروزی. [ دِ ن َ / نُو ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بادی که بموسم نوروز وزد، مقابل باد خزانی. رجوع به باد و باد بهاری شود:
بقول چرخ گردان بر زبان باد نوروزی
حریر سبز درپوشند بستان و بیابانها.ناصرخسرو.تا توانم چو باد نوروزی
نکنم دعوی کهن دوزی.نظامی.گه بود باد باد نوروزی
به که پیشش چراغ نفروزی.نظامی.

بادیکه بموسم نوروز وزد

💡 از دمت گر فیض یابی باد نوروزی نکرد کی جهان مرده را حیا نمودی در بهار

💡 معطّرست جهانی ز باد نوروزی چه باشد ار شب وصلت مرا شود روزی

💡 منال از عمر و ساز عیش کن کز باد نوروزی به گلشن جلوه رنگینی عهد شبابستی

💡 نه ماه نو، که ز تأثیر باد نوروزی گلیست از چمن فیض، ناشکفته تمام

💡 چو گل کز باد نوروزی بریزد بر سر خاری مرا دل بر سر مژگان که نظاره می آید

💡 بر بنفشه باد نوروزی شکوفه ریخته همچو بر دیبای ازریق ریخته در بها