ای شگفت

ای شگفت. [ اَ / اِ ش ِ گ ِ ] ( صوت مرکب ) ای شگفتا. برای اظهار تعجب بکار رود:
آب گلفهشنگ گشته ست از فسردن ای شگفت
همچنان چون شوشه ٔسیمین نگون آویخته.فرالاوی.ای شگفت آنکه همی کینه خوارزم کشید
تا که حاصل شودش نام و برآید از ننگ.فرخی.

برای اظهار تعجب بکار رود.

💡 بر گریه تو خنده همی آید ای شگفت کان نیست آب دیده تو هست دام نان

💡 گرچه دوتاست گردون از خلقت ای شگفت او را نیایش از دل یکتا کند همی

💡 با روزگار قمر همی بازم ای شگفت نایدش شرم هیچ که چندین کند دغا

💡 من آن خوارم اندر جهان ای شگفت که نیکو نگه داردم پاسبان

💡 خداوند خرمن ز بخل ای شگفت مگر خوشه از خوشه چین وا گرفت؟!