امرت

امرت. [ اَ رِ ت َ ] ( اِخ ) از رودهای 2هندوستان است که بیرونی در تحقیق ماللهند ( ص 131 ) از آنها نام برده است.
امرة. [ اَ م َ رَ ] ( ع مص ) بسیار شدن. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). بسیار شدن و کامل گردیدن. ( از منتهی الارب ). || بسیار شدن مواشی کسی. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).
امرة. [ اَ رَ] ( ع اِ ) واحد امر یعنی یک فرمان. ( ناظم الاطباء ). گویند: له علی امرة مطاعة؛ او را بر من یک حکم و فرمان است که اطاعت میکنم او را در آن. ( ناظم الاطباء ).
امرة. [اِ رَ ] ( ع اِ ) ولایت و فرمانروایی. ( ناظم الاطباء ).
امرة. [ اَ م َ رَ ] ( ع اِ ) پشته و نشان که بر راه از سنگ و جز آن کنند. ج، اَمَر. ( ناظم الاطباء ).
امرة. [ اِم ْ م َ رَ ] ( ع ص ) مرد سست رای فرمانبردار هرکس. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). آنکه فرمان هرکس را برد. ( مهذب الاسماء ).
امرة. [ اِم ْ م َ رَ ] ( ع اِ ) مؤنث اِمَّر. بره خرد ماده. ( ناظم الاطباء ).
امرة. [ اِم ْ م َ رَ ] ( ع اِ ) چیزی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به اِمَّر شود.
امرة. [ اِم ْ م َ رَ ] ( اِخ ) نام محلی است در راه مکه از بصره. رجوع به معجم البلدان شود.

از رود های هندوستان است که بیرونی در تحقیق ماللهند نام برده است.

[ویکی الکتاب] معنی أُمِرْتُ: امر شدم
معنی أُمِرْتَ: امر شدی
معنی عُمْرَةَ: زیارت خانه خدا (عمرة هم به معنای عمارت میآید، و هم به معنای زیارت خانه خدا، حال اگر این کلمه با کلمه خانه خدا استعمال شود، دیگر معنای اول که مساله عمارت باشد به ذهن نمیرسد )
ریشه کلمه:
امر (۲۴۹ بار)

💡 بر زمین بادند امرت را طبایع چون خدم بر فلک بادند حکمت ‌را کواکب چون عبید

💡 تا به گرد نقطهٔ امرت به سر گردد فلک راست چون پرگار کج رو کرده است از سر قدم

💡 (و من ماءمورم كه فقط تسليم فرمان خدا باشم ) (و امرت ان اكون من المسلمين ).

💡 بر در امرت فلکها حلقه کرده بنده وار واختران هم خویشتن رادرمیان انداخته

💡 (فاستقم كما امرت و من تاب معك و لا تطغوا انه بما تعملون بصير و لا تركنوا الىالّذين ظلموا فتمسكم النار و مالكم من دون اللّه من اولياء ثم لا تنصرون ).

💡 و الذين ءاتينهم الكتاب يفرحون بما انزل اليك و من الاحزاب من ينكر بعضهقل انما امرت ان اعبداللّه و لا اشرك به اليه ادعوا و اليه ماب (36)