الکرب

[ویکی الکتاب] معنی رَّوْحِ: نفس - نفس خوش (هر جا استعمال شود کنایه است از راحتی، که ضد تعب و خستگی است، و وجه این کنایه این است که شدت و بیچارگی و بسته شدن راه نجات در نظر انسان نوعی اختناق و خفگی تصور میشود، همچنانکه مقابل آن یعنی نجات یافتن به فراخنای فرج و پیروزی و عافیت...
ریشه کلمه:
کرب (۴ بار)
اندوه شدید. راغب و جوهری قید شدت را افزوده‏اند ولی قاموس حزن مسلط بر نفس گفته و در اقرب آمده: «کَرَبَهُ الْغَّمُّ: اِشْتَدَّ عَلَیْهِ».. بگو: خدا شما را از آن و از هر اندوه دیگر نجات می‏دهد. اگر کرب حزن شدید باشد وصف آن با عظیم نهایت شدت را می‏رساند این لفظ چهار بار در قرآن مجید ذکر شده:...

💡 عسی الکرب الذی امسیت فیه