الغفور

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
غفر (۲۳۴ بار)

💡 در الدر المنثور است كه ابن منذر و ابى ابن حاتم از مصعب بن ثابت روايت كرده اند كهگفت: رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) به جمعى از اصحاب عبور كرد كهداشتند مى خنديدند. فرمود: بياد بهشت و دوزخ بيفتيد،دنبال اين قضيه اين آيه نازل شد: (نبى ء عبادى انى انا الغفور الرحيم ).

💡 و ان يمسسك الله بضر فلا كاشف له الا هو و ان يردك بخير فلا راد لفضله يصيببه من يشاء من عباده و هو الغفور الرحيم(107)

💡 و بر خورداری خواص از صفت رحیمی است تا بواسطه قبول دعوت انبیا و متابعت ایشان نعیم هشت بهشت یا بند در آخرت که «نبی عبادی انی انا الغفور الرحیم» و از اینجا گفته‌اند که «یارحیم الآخره».

💡 و اميدوارم او توبه شما را بپذيرد و از گناهانتان صرف نظر كند چرا كه او غفور و رحيماست (انه هو الغفور الرحيم ).

💡 و همچنين در مقابل آن دو گناه بعضى از اطاعتها واعمال نيك هست، كه اثر گناهان را هم در دنيا محو مى كند و هم در آخرت، مانند اسلام وتوبه، به دليل آيه شريفه: (قل يا عبادى الذينّ اسرفوا على انفسهم، لا تقنطوا منرحمه اللّه ان اللّه يغفر الذنوب جميعا انه هو الغفور الرحيم، و انيبوا الى ربكم، واسلموا له من قبل ان ياتيكم العذاب، ثم لا تنصرون، و اتبعوا احسن ماانزل اليكم من ربكم ).