الظمان

[ویکی الکتاب] الظمآن. ریشه کلمه:
ظم ء (۲ بار)
عطش. ضمآن: عطشان.. این برای آن است که عطشی و رنجی به آنها نمی‏رسد.... مانند سرابی در بیابان که تشنه آن را آب پندارد.. تو در آن نه تشنه شوی و نه از حرارت رنج بری. در قرآن کریم جز سه مورد فوق از این کلمه یافته نیست. در نهایه: ظلماء ار شدت عطش گفته و اقرب نسبت آن را به قول می‏دهد. راغب گوید: ظلماء (به کسر ظ) فاصله میان دو آب دادن است و ظلماء (به فتح ظ) عطشی ایت که از آن مدت بوجود آید. از نهایه و غیره روشن می‏شود که مراد فاصله دو آب دادن شتر است.

💡 و الّذين كفروا اعمالهم كسراب بقيعة يحسبه الظمان ماء حتى اذا جاءه لميجده شيئا)

💡 و الذين كفروا اعمالهم كسراب بقيعه يحسبه الظمان ماء...

💡 و معلوم مى شود كه فاقد وصف شركت و شفاعتند، و به خوبى متوجه مى شوند كه آنجلوه اى كه اين شركا در نظرشان داشتند، جز جلوه اى سرابى نبوده، همچنانكه خداىتعالى در اين باره مى فرمايد: (و الذين كفروا اعمالهم كسراب بقيعة يحسبه الظمان ماءحتى اذا جائه لم يجده شيئا و وجد الله عنده فوفيه حسابه ).