السجن

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
سجن (۱۲ بار)
زندان.،. سجن (به فتح س) مصدر است به معنی منع از تصرف و زندانی کردن. گوئی معنای اصلی آن منع است و زندان را بدان سبب سجن گفته‏اند در اقرب آمده «واللّه ما اسجن عنه لسانی الا اذا کسانی» به خدا زبانم را از او منع نمی‏کنم تا لباسم بپوشاند.

💡 اشاره به اينكه مفاد دو آيه: (يا صاحب السجن...) و (ما تعبدون من دونه...)يكبرهان بر توحيد دو عبادت است

💡 (و دخل معه السجن فتيان، قال احدهما انى ارينى اعصر خمرا، وقال الاخر انى ارينى احمل فوق راسى خبزا،تاكل الطير منه، نبئنا بتاءويل ه انا نريك من المحسنين... يا صاحبى السجن اما احدكمافيسقى ربه خمرا، و اما الاخر فيصلب فتاكل الطير من راسه، قضى الامر الذى فيهتستفتيان ).

💡 و در جمله (دخل معه السجن فتيان ) فرموده: دو غلام بودند از غلامان ملك، يكى نانوابود، و ديگرى ساقى شراب او، و آن كس ‍ كه به دروغ خوابىنقل كرد همان نانوا بود.

💡 و پروردگار به من لطف و نيكى كرد، آن زمانى كه مرا از زندان خارج ساخت (و قد احسنبى اذ اخرجنى من السجن ).

💡 در اين آيه بمنظور اختصار چيزى حذف و در تقدير گرفته شده و تقدير آن چنين است:(فارسلوه فجاء الى يوسف فى السجن و قال يا يوسف ايها الصديق...) يعنى درپاسخ ساقى كه گفت مرا روانه كنيد، روانه اش كردند او در زندان نزد يوسف آمد و گفت: اى يوسف، اى صديق نظر بده ما را در باره رويائى كه ملك ديده، آنگاه متن رويا رانقل كرده و گفته است كه: مردم منتظرند من تاءويل روياى او را از تو گرفته برايشانببرم.

💡 و نيز آيه اى است كه از قول يوسف مى فرمايد:(قال رب السجن احب الى مما يدعوننى اليه و الا تصرف عنى كيدهن اصب اليهن و اكن منالجاهلين ) و وجه دلالت آن را در تفسيرش بيان نموده ايم.