التنور

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
تنور (۲ بار)
«تَنُّور» (با تشدید نون) همان معنا را می بخشد که «تنور» در فارسی متداول امروز، یعنی محلی که نان در آن پخت و پز می شود.
تنور نان. تا چون امر ما آمد و تنور فوران کرد. در قاموس و صحّاح و اقرب الموارد معنای اوّلی تنور را همان تنور نان گفته‏اند. در المیزان هست: تنّور همان تنور نان است و آن چیزیست که لغت عربی و فارسی در آن متّحداند و یا اصل آن فارسی است. این کلمه دو بار در قرآن آمده‏است. ظاهر آیه آنست که شروع طوفان نوح با جوشیدن آب و فوران آن از یک تنور معهود بوده است. درباره آن اقوال دیگری هیت طالبین به مجمع و غیره رجوع کنند از آن جمله از ابن عباس و غیره نقل شده که تنّور روی زمین است و زجّاج آن را اختیار کرده است و در صحاح آن را به علی «علیه السلام» نسبت می‏دهند و در مجمع المیزان احتمال داده‏اند که مراد از «فارَالتنّور» اشتداد غضب خداوند باشد. عیّاشی در تفسیر خود چند حدیث آورده که تنور معهود در مسجد کوفه بود و آب در بدو طوفان از آن فوران کرد. در کافی نیز چنین نقل شده است.

💡 مؤ لف: اينكه فوران تنور نشانه نزديك شدن عذاب بوده تنها در اين حديث نيامده بلكهدر رواياتى چند از طرق شيعه و سنى نقل شده است، و سياق آيه شريفه (فلما جاءامرنا و فار التنور قلنا احمل فيها...)

💡 دیده طوفان کند از شعله کانون درون گو بیا نوح و بخوان فار التنور مرا