افسوس کنان

💡 گفتم که شد آواره رفیق از سر کویت افسوس کنان گفت که چون شد شده باشد

💡 فرخنده شبی بود که آن خسرو خوبان افسوس کنان لب به تبسم شکرآمیز

💡 او افسوس کنان از کنار آن خانه‌ی قدیمی که دوران کودکی‌اش را در آن گذرانده بود می‌گذشت و به یاد خاطرات تلخ و شیرین گذشته می‌افتاد.

💡 مرد پیر افسوس کنان به دورانی نگاه می‌کرد که در آن همه چیز ساده‌تر و روابط انسانی بسیار صمیمانه‌تر و با اعتماد متقابل بیشتری شکل گرفته بود.

💡 افسوس کنان از دست دادن فرصت‌های طلایی برای تحصیل در خارج از کشور، باعث شد که او سال‌ها با حسرت و پشیمانی در زندگی خود دست و پنجه نرم کند.