اعرجی

اعرجی. [ اَ رَ ] ( اِخ ) از مردم مراغه است. مؤلف مجمعالخواص آرد: از مراغه حریفی است بسیار بیقید و لاابالی و «اعرجی » تخلص می کند. اگر ناداشت نمی شد با اوباش اردو همیشه مست و پریشان راه میرفت با چنین شعری کس را هم قبول ندارد:
بیر سروقد لاله عذاریم باردور
بیر تازه نهال جویباریم باردور
قربان اولایم باشینه بیر کز دیمادی
بیر غمزده سینه فکاریم باردور.( مجمعالخواص ص 291 ).

از مردم مراغه است

[ویکی فقه] اعرجی (ابهام زدایی). اعرجی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • سیدعمیدالدین عبدالمطلب اعرجی، یکی از عالمان و فقیهان شیعه در قرن هشتم هجری• سیدمحسن اعرجی کاظمی، یکی از عالمان بزرگ شیعه در قرن سیزدهم هجری• زهیر اعرجی، امام جمعه پیشین شهر ایندیانای آمریکا
...

💡 صادق حسینی اعرجی شهرت‌یافته به فَحّام (۱۷۱۲–۱۷۹۰م) (نسب: صادق بن محمد بن حسن بن هاشم) فقیه امامی و شاعر عامی عراقی در سدهٔ هجدهم میلادی/دوازدهم قمری بود. از اهالی روستایی به نام حصین دز نزدیکی حله بود و در نجف درگذشت. تاریخ النجف، شرح شواهد القطر، دیوان شعر از آثار اوست. اشعارش به زبان عامیانه و سبک مردمی است.