اعتدا

اعتدا. [ اِ ت ِ ] ( از ع، مص ) صورت فارسی اعتداء بمعنی ستم کردن. رجوع به این کلمه شود.

ستم کردن، بیداد کردن.

( مصدر ) ستم کردن بیداد کردن.
صورت فارسی اعتدائ. بمعنی ستم کردن.

💡 وَ إِنَّ کَثِیراً لَیُضِلُّونَ عاصم و حمزه و کسایی بضم «یا» خوانند، و معنی آنست که: فراوانی از مردمان یعنی کفار مکّه بیراه میکنند بهواها و بایستهای خویش. باقی «لیضلّون» بفتح «یا» خوانند یعنی بی‌راه میشوند بهواها و بایستهای خویش، نه بر بصیرتی و بر علمی که ایشان را در آن است. إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِینَ این اعتدا ایدر آنست که آنجا گفت: فَمَنِ اضْطُرَّ غَیْرَ باغٍ وَ لا عادٍ. میگوید: خداوند تو است که دانا است باندازه درگذارندگان.