لغت نامه دهخدا
( آطن ) آطن. [ طِ ] ( اِخ ) آتن. نام شهر مشهور یونان باستانی، کرسی آتیک و پایتخت مملکت یونان کنونی. این شهر در قدیم مهد تربیت حکما و نویسندگان و هنرپیشگان بزرگ بوده و ابنیه و عمارات زیباداشته و در 480 ق.م. خشایارشا شاهنشاه هخامنشی آن را مسخر کرده است. سکنه فعلی آن نزدیک سیصدهزار نفراست. اَثینس و اَتینا و اَطینه نیز صورتهای دیگر این نام است، و آن را لقب مدینةالحکماء نیز داده اند.
