لغت نامه دهخدا
( آشرمه ) آشرمه. [ ش ُ م َ / م ِ ] ( اِ ) زین و برگ. یراق اسب. || نمدزین.
- آشرمه دریده؛ بی سروپا، و آن دشنامی است. و رجوع به آدرم و آدرمه و اترمه شود.
( آشرمه ) آشرمه. [ ش ُ م َ / م ِ ] ( اِ ) زین و برگ. یراق اسب. || نمدزین.
- آشرمه دریده؛ بی سروپا، و آن دشنامی است. و رجوع به آدرم و آدرمه و اترمه شود.
( آشرمه ) (شُ مِ ) ( اِ. ) آدرم.
( آشرمه ) زین و برگ، نمد زین اسب.
( آشرمه ) ( اسم ) ۱ - نمد زین اسب و مانند آن تکلتو. ۲ - زینی که نمد زین آن دو نیم بود. ۳ - درفشکه بدان نمد زین دوزند. ۴ - سلاح مانند خنجر و شمشیر و تیر و کمان
زین و برگ یراق
آترمه، آدرم، ین وبرگ، نمدزین اسب
آشرمه. آشْرَمَه (ashrama)
(یا: اشرام) نام هر یک از دوره های چهارگانۀ زندگی انسان بنابر تعالیم برهمایی. دوره ها به ترتیب عبارت اند از برهماچاریا (دورۀ دانش اندوزی)، گریهست ها (دورۀ خانه داری)، وَنَپرست ها (دورۀ جنگل نشینی)، و سَنْیاسی (دورۀ ترک دنیا).
💡 اوپانیشاد میتری متن مهمی است چرا که به نظریاتی در آن اشاره شدهاست که در آیین بودایی هست و عناصری از مکاتب سامخیا و یوگای هندوگرایی و همچنین دستگاه اشرمه در آن وجود دارد.