ازیم

ازیم. [ اَ ی َ ] ( ع ص ) شتر که بانگ نکند. ( منتهی الارب ). اسجم.
ازیم. [ اَ ] ( اِخ ) کوهی است در بادیه.

کوهی است در بادیه

💡 مستسقئی که تشنه ی دریای وصل بود بگذشت آبش از سر و ازیم خبر نداشت

💡 که یک نقطه نم کمتر ازیم بود غم قرض از هر غمی بدتر است

💡 گر آب را جدا کند ازیم کسی بطبع یا هیچ کس بر آب پدید آورد نگار

💡 نیست آن موجها جدا ازیم هست با هم چو عیسی و مریم

💡 همه راز و مدام قو ّ ت و قوت زنده زوجمله همچو ازیم حوت