اخفا

پنهان کردن، نهان کردن، پوشیده داشتن.

۱ - ( مصدر ) پوشیده داشتن پنهان داشتن نهان کردن پوشانیدن. ۲ - آشکار کردن باز نمودن. ۳ - ( مصدر ) نهان گردیدن پوشیده گردیدن.

[ویکی فقه] اخفا (علوم قرآنی). پنهان کرن حرف هنگام تلفظ را اخفا گویند.
«اخفاء» یکی از احکام حروف، در لغت به معنای پوشاندن و پنهان کردن است، و در اصطلاح تجوید، کم اعتمادی بر مخرج حرف یا پنهان کردن حرف هنگام تلفظ آن در شرایطی خاص است.

💡 پیش رای عالم آرایش بود روشن چو روز هرچه انجم را بود در پرده ی اخفا نهان

💡 کامل ایمان تر نباشد از تو در عالم کسی کز حیا خود را ز چشم خویش اخفا ساخته

💡 نغمهٔ تحقیق محو پردهٔ اخفا خوش است چون به عرض آمد برونِ تار باید تاختن

💡 نمی‌دانم چسان پوشد کسی راز محبت را حیا هم با همه اخفا عرق غمازیی دارد

💡 کس نبیند بدر رخسار تو الا در حجاب گرچه دل افزون دریده پرده اخفا ساخته

💡 هیچ دانستی چه آمد رفته رفته بر زبان آنچه اخفا خواستیش اظهار شد خاموش شو