«اخایر» واژهای فارسی است که به عنوان جمع کلمه «خیر» یا «خیرخواه» به کار میرود و به افراد نیکوکار و صالح اشاره دارد. این واژه در متون ادبی و دینی برای توصیف گروهی از انسانها استفاده میشود که دارای فضایل اخلاقی، رفتار شایسته و نیت پاک هستند. افراد اخایر معمولاً به کمک دیگران میشتابند، از مال و توان خود برای رفع مشکلات دیگران دریغ نمیکنند و در جامعه نمونهای از انسانیت و نوعدوستی هستند. در زبان فارسی کلاسیک و متون مذهبی، «اخایر» با مفاهیمی مانند صداقت، راستکرداری و خدمت به خلق همراه است و از ارزش بالایی برخوردار است. در متون ادبی، شاعران و نویسندگان از اخایر برای ایجاد تصویر مثبت و الگویی برای رفتار نیکو استفاده کردهاند و مخاطب را به رعایت اخلاقیات دعوت میکنند. بنابراین، این واژه جمع اخیار است و به گروهی از افراد نیکوکار، صالح و با فضیلت گفته میشود که نمونهای از اخلاق و انسانیت در جامعه هستند.
اخایر
لغت نامه دهخدا
اخایر. [ اَ ی ِ ] ( ع ص، اِ )ج ِ اخیار. جج ِ خیر. برگزیدگان. پسندیدگان. نیکان.
جمله سازی با اخایر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آن کعبهٔ امانی و این کعبهٔ امان وین قبلهٔ اخایر و آن قبلهٔ خیار