اصطلاح «احکام کلی» در فقه به احکامی گفته میشود که ناظر به عموم مکلفان است و با خطاب واحد برای همه صادر شده است. این نوع احکام برخلاف احکام جزئی است که ممکن است ناظر به افراد یا شرایط خاص باشد. به عبارت دیگر، احکام کلی برای تمامی مسلمانان یا مکلفان یک گروه به طور یکسان اعمال میشوند و شامل تعدد یا تفاوت در خطاب نمیشوند. مثالی روشن از احکام کلی، وجوب روزه در ماه رمضان است که در قرآن کریم آمده: ﴿یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ...﴾ در اینجا خطاب روزه به همه مؤمنان صادر شده و هیچ تفاوتی میان افراد وجود ندارد. کتابهای فقهی مانند «تهذیب الاصول» نیز بیان میکنند که کل حکم کلی قانونی، خطاب واحد دارد و به عموم مکلفان تعلق میگیرد، بدون تعدد در خطاب، اما با تنوع در افرادی که مخاطب حکم هستند. احکام کلی میتوانند شامل واجبات، حرامها، مستحبها یا مکروهات شوند، مشروط بر اینکه خطاب آنها عمومی و یکنواخت باشد.
احکام کلی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] احکام کلی به احکام ناظر به عموم مکلّفان به خطاب واحد اطلاق می شود.
احکام کلی که مقابل احکام جزئی است، به احکامی می گویند که برای تمامی مکلفان جعل شده است؛ به بیان دیگر، احکامی که با خطاب واحد به عموم مکلفان تعلق گیرد، احکام کلی است، مانند: حکم وجوب روزه در خطاب قرآنی: ﴿یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ... ﴾. در کتاب « تهذیب الاصول » آمده است: «کل حکم کلی قانونی فهو خطاب واحد متعلق لعامة المکلفین بلا تعدد و لا تکثر فی ناحیة الخطاب بل التعدد و الکثرة فی ناحیة المتعلق... ».
عناوین مرتبط
۱. ↑ بقرة/سوره۲، آیه۱۸۴.
...
جمله سازی با احکام کلی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بسی اسرار جزوی کرده معلوم بسی احکام کلی کرده از بر
