مصاف در
لغت نامه دهخدا
مصاف در. [ م َ دَ ] ( نف مرکب ) که صف لشکر در میدان جنگ بشکند. مصاف شکن. صف شکن. صفدر:
هر یک به گاه حمله چو صرصر مصاف دار
مر حمله را چو سد سکندر مصاف در.سوزنی.و رجوع به مصاف شکن شود.
فرهنگ فارسی
که صف لشکر در میدان جنگ بشکند مصاف شکن.
جمله سازی با مصاف در
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یاد کن از تیغ علی در مصاف در نگری چون خم ابروش را
💡 مرد مصاف در همه جا یافت میشود در هیچ عرصه مرد تحمل ندیدهام
💡 هرکس به مصاف در سواری مجنون به حساب جانسپاری
💡 چون تو بر یکران خود جولان نمایی در مصاف در حمل خورشید پنداری خرامان آمدست
💡 روز مصاف در صف اعدا ثبات او نفی نژاد آدم و حوا کند همی
💡 تاریخ نشان میدهد که آن فرمانده بزرگ در مصاف در جنگهای بزرگ باستانی، با شجاعت تمام از قلمرو خود در برابر دشمنان قدرتمند دفاع کرد.
💡 روایتهای تاریخی از مصاف در میدانهای نبرد باستانی حکایت از آن دارند که تاکتیکهای نظامی نقش بسیار مهمی در تعیین سرنوشت جنگها داشتند.
💡 بسیاری از شاعران در آثار خود به حماسه و قهرمانیهای پادشاهان در مصاف در جنگهای خونین و دشوار دوران باستان به شکلی زیبا اشاره کردهاند.