مدح گو

مدح گو. [ م َ ] ( نف مرکب ) مدح گوی. رجوع به مدح گوی شود.

💡 چنینش مدح گو تا با او اینجا ترا در جان درینجا گاه پیدا

💡 چنینش مدح گو تا شاه عشاق ترا اینجا کند دلخواه عشاق

💡 کسی را که ایزد بود مدح گو کجا می توان دم زد از مدح او

💡 چنینش مدح گو چون من درین دار که گرداند ترا از خود خبردار

💡 حقیقت مدح گو تا زنده گردی چو خورشید یقین تابنده گردی

💡 چنینش مدح گو گر سالکی تو که بنماید ترا صدهالکی تو