مدح گو

💡 چنینش مدح گو تا با او اینجا ترا در جان درینجا گاه پیدا

💡 چنینش مدح گو تا شاه عشاق ترا اینجا کند دلخواه عشاق

💡 کسی را که ایزد بود مدح گو کجا می توان دم زد از مدح او

💡 چنینش مدح گو چون من درین دار که گرداند ترا از خود خبردار

💡 حقیقت مدح گو تا زنده گردی چو خورشید یقین تابنده گردی

💡 چنینش مدح گو گر سالکی تو که بنماید ترا صدهالکی تو

💡 در متون کلاسیک فارسی، شاعر مدح گو همواره تلاش می‌کرد تا با استفاده از استعاره‌های پیچیده، شکوه و عظمت پادشاه یا حاکم وقت را بازگو کند.

💡 هر مدح گو ماهری می‌دانست که چگونه با انتخاب واژگان فاخر و وزن‌های آهنگین، خریدار و ممدوح خود را از کلام خود مجذوب و شگفت‌زده سازد.

💡 تاریخ ادبیات ما مملو از اشعار ساخته شده توسط مدح گوهایی است که تمام عمر خود را وقف ستایش بزرگان و اشراف‌زادگان کرده بودند.