میوه دار

میوه دار. [ می وَ / وِ ] ( نف مرکب ) میوه دارنده. باردار. ( یادداشت مؤلف ): درخت مثمره و میوه دار درخت امرود و زردآلوست. ( ترجمه تاریخ قم ص 110 ).
- میوه دار شدن؛ میوه دادن. مثمر گشتن. بار آوردن:
بی بر و میوه دار هست درخت
خاص پربار و عامه بی بارند.ناصرخسرو.اگر میوه داری نشد هیچ بید
به دانش تو باری بشو میوه دار.ناصرخسرو.خدای خویش بخوان که این کرسی به اصل خویش درخت گردد و با شاخ و برگ و میوه دار شود. ( قصص الانبیاء ص 190 ). چندین درخت میوه دار که خدای تعالی آفریده است همه میوه دار. ( گلستان ).
میوه دار. [ می وَ / وِ ] ( اِ مرکب ) ( میوه + دار، درخت ) درخت میوه. دار میوه. درخت که بر دهد:
اگر زندگانی بود دیرباز
بدین دیرخرم بمانم دراز
یکی میوه داری بماند ز من
که ماند همی بار او بر چمن.فردوسی.بر او بر ز هر گونه ای میوه دار
فراوان گیا بود بر کوهسار.فردوسی.ز زیتون و از گوز و از میوه دار
که هر مهرگان شاخ بودی به بار.فردوسی.گر آهنگ بر میوه داری کنند
وگر ناپسندیده کاری کنند.فردوسی.بستد عِمامه های خز سبز ضیمران
بشکست حقه های زر ودر میوه دار.منوچهری.تن ما چو میوه ست و او میوه دار
بچینند یک روز میوه ز دار.اسدی.چو دود است بی هیچ خیر آتش او
چو بید است بی هیچ برمیوه دارش.ناصرخسرو.درختان میوه دارو نهال و آبهای روان در عمارت و باغها او آورد. ( نوروزنامه ).
میوه دارم که به دی مه شکفد
که نه برگی نه بری خواهم داشت.خاقانی.اگر اسبی چرد درکشتزاری
وگر غصبی رود بر میوه داری.نظامی.میوه دارانش از برومندی
کرده با خاک سجده پیوندی.نظامی.سروو شمشادها همه خس و خار
میوها مور و میوه داران مار.نظامی.چو دور افتد از میوه خور میوه دار
چه خرما بودنخل بن را چه خار.نظامی.هان مخسب ای کاهل بی اعتبار
جز به زیر آن درخت میوه دار.مولوی.بسیار دیده ایم درختان میوه دار
زین به ندیده ایم که در بوستان تست.سعدی.

ویژگی درختی که میوه بدهد.

( صفت ) درخت باردار مثمر: [...و بر درختان میوه دار زحمت خار جگر خوار ظاهر گشت.]

💡 نبود بهیچ باغ چو تو سرو میوه دار باغ ار بهشت باشد و رضوان {کدیورش}

💡 که در سایه شاخ هر میوه دار نشستی به هم مرد بیش از هزار

💡 گرچه شاخ میوه دار آرایش بستان شود هم دی اصل چشم زخم ملک تابستان شود

💡 پیش بخیل بید بود و نخل میوه دار چوب عصا ز پنجه دوران که می برد

💡 تن ما چو میوه ست و او میوه دار بچینند یک روز میوه ز دار

💡 همه پرگل و سبزه و میوه دار نگردد کم ارچند چینی ز بار