مرده دلی

مرده دلی. [ م ُ دَ / دِ دِ ] ( حامص مرکب ) صفت مرده دل. مرده دل بودن. افسردگی. ملالت. بی شور و شوقی. رجوع به مرده دل شود.

حالت و کیفیت مرده دلی افسردگی دل مردگی مقابل زنده دلی.

💡 هرگز نبرد نام می از مرده دلی ها یارب لب زاهد چو لب گور شود خشک

💡 شب را اگر از مرده دلی زنده نداری جهدی کن و دامان سحرگاه نگه‌دار

💡 در خانقه عشق ترا بار ندادند از مرده دلی در غم این کهنه پلاسی

💡 زدند قافله راه عشق کوس سفر اگر نه مرده دلی دیده ها بمال از خواب

💡 هر کجا مرده دلی زنده جاوید شود چون صدای سخنت صور ندیده است کسی

💡 بی انصافی و کوری و مرده دلی است رد کردن خلق همچو ایشان بودن