گل پرست
لغت نامه دهخدا
گل پرست. [ گ ُ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) عاشق گل. دوستدارنده گل. کسی که گل را بسیار دوست دارد. آنکه به پرورش گل اهتمام فراوان دارد:
نگه کرد دستان ز تخت بلند
بپرسید کاین گل پرستان که اند.فردوسی.باغ بتخانه گشت و گلبن بت
باده خواران گل پرست شمن.فرخی.گلبن پرند لعل همی برکشد بسر
باران گل پرست همی گسترد نثار.فرخی.باغ گردد گل پرست و راغ گردد لاله گون
باد گردد مشکبوی و ابر مرواریدبار.فرخی.چو سرو سهی دسته گل به دست
سهی سرو زیبا بود گل پرست.نظامی.
فرهنگ فارسی
( صفت ) عاشق گل دوستدار گل: از بلبل گل پرست خوش سازتری و ز قمری نغز گوی طناز تری. ( خاقانی )
فرهنگ اسم ها
اسم: گل پرست (دختر) (فارسی)
معنی: دوستدار گل
جمله سازی با گل پرست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بسان طفل که بی باغبان به باغ رود نهالگان را از گل پرست جیب و کنار
💡 باغ بتخانه گشت و گلبن بت باده خواران گل پرست شمن
💡 فاخته از فراز سرو آمده در سخن نگر بلبل گل پرست بر گل شده بی قرار بین
💡 عقل از می همچو لعل سنگ اندر بر دین از زر گل پرست خار اندر پای
💡 با ما مگو که دیر کجا و حرم کجاست ما آب و گل پرست نییم آن صنم کجاست
💡 از بلبل گل پرست خوش سازتری کبکی و ز دراج خوش آوازتری
💡 پروانههای رنگارنگ که به عنوان گل پرست شناخته میشوند، با پرواز مداوم خود در باغچه، به فرآیند گردهافشانی گیاهان مختلف کمک بسیار زیادی میکنند.
💡 شاعر در اشعار خود از موجوداتی که گل پرست هستند یاد میکند تا زیبایی و پیوند عمیق میان طبیعت و موجودات زنده را به تصویر بکشد.
💡 مشاهدهی رفتارهای گل پرست در فصل بهار، میتواند تجربهای بسیار آرامبخش و لذتبخش برای علاقهمندان به مطالعهی حیات وحش و دنیای گیاهان باشد.